naam
carla
Carla Hinnen
wijnmolenstraat-dordrecht
Rob Jacobs
zonder-titel-nr5
Joséphine Verbist
heyboer1
Anton Heyboer
john
John van der Velden
boten-industrie
Tanja Koelemij
thea
Thea van Rijn
janpeter
Jan Peter van Opheusden
janpieter
Jan Pieter van den Bos
cow-red-white-only
Bart Fagel
zondertitel
Truus Kraneveldt
dans1
Anno Ruemkens
concert
Matthieu Wouters
defilosoof
Arnold Jongkind
muziekwijk
Sylvia Heerschop
henk
Henk Vermij
schaalfusion
Glaskunst
Paul Gauguin

Paul Gauguin

Eugène Henri Paul Gauguin (Parijs, 7 juni 1848 – Atuona op de Marquesaseilanden, 9 mei 1903) was een Frans postimpressionistisch kunstschilder. Zijn vader, Clovis Gauguin, is Fransman en werkt als journalist voor Le National. Zijn moeder Aline Marie Chazal, dochter van de schrijfster en activiste Flora Tristan, is van Frans-Spaanse afkomst.
Het gezin Gauguin vertrekt in 1851 naar Lima, Peru, om daar te gaan wonen bij een oudoom van moederskant. Clovis Gauguin overlijdt tijdens de reis.

In 1855 keert het gezin Gauguin terug naar Frankrijk en vestigt zich in Orléans bij haar schoonvader en de zwager van de moeder.
Gauguin wordtin 1859 leerling aan het Petit Séminaire de la Chapelle de Mesmin in Orléans. Het gezin verhuist in 1861 naar in Parijs, waar Gustave Arosa, een rijke zakenman van Spaanse afkomst, zich ontfermt over de moeder en de twee kinderen. Gauguin bereidt zich voor op het toelatingsexamen van de Marine Academie.
Vanaf 1865 bracht Gauguin zes jaar door in de koopvaardij, en later in de Franse marine.

Bij terugkomst in Frankrijk in 1870 werd hij assistent bij een beursmakelaar. Via zijn baas, Gustave Arosa, een succesvol zakenman en kunstverzamelaar, leerde Gauguin het werk van de impressionisten kennen.
Gauguin huwde in november 1873 met de Deense Mette Sophie Gad, bij wie hij vijf kinderen kreeg. Hij werd een succesvolle beursmakelaar, en werd tevens kunstverzamelaar en, zoals nu te zien is, zeer verdienstelijk amateurschilder, die in impressionistische stijl werkte. In 1882 stortte de beurs in en raakte Gauguin zijn baan kwijt.

Tegen 1884 verhuisde Gauguin met zijn familie naar Kopenhagen, waar hij minder succes had in een loopbaan als vertegenwoordiger van een Franse textielfabrikant. Hij wilde echter liever fulltime gaan schilderen en keerde daarom in 1885 terug naar Parijs, na het mislukken van een tentoonstelling van zijn werk in Denemarken. Hij kon zijn vrouw en kinderen niet behoorlijk onderhouden, zodat zijn vrouw terugging naar haar familie.
Madame Gauguin in Evening Dress (1884) Gauguin woonde, op initiatief van Theo van Gogh, de broer van Vincent, twee maanden samen met Vincent van Gogh, in Arles om te schilderen en van elkaar te leren. Het werd geen gelukkige periode.

Gauguin kreeg depressieve buien en deed een zelfmoordpoging.
Uit de brieven van Van Gogh - die Gauguin financieel steunde - blijkt dat ze voortdurend ruzie hadden. Op een moment was Gauguin zo geschrokken van het gedrag van zijn huisgenoot, die hem tijdens een avondwandeling achtervolgde, dat hij een nacht in een hotel doorbracht. De volgende ochtend had Van Gogh een deel van zijn oor afgesneden.
Daarop werd Van Gogh in een gesticht opgenomen en vertrok Gauguin uit Arles.

Duitse wetenschappers beweren echter, na een langdurig onderzoek, dat Gauguin het oor van Van Gogh met een zwaard afhakte, na een ruzie. Ze zouden er zelf voor gekozen hebben om de toedracht geheim te houden.
Gauguin deed dit om vervolging te voorkomen. Er zijn schilderijen van Gauguin en Van Gogh die eruit zien alsof ze met dezelfde verf geschilderd zijn. Ze maakten ook portretten van elkaar.

In 1886 kwamen Gauguin, Émile Bernard en Paul Sérusier naar Pont-Aven. Zij richtten er de School van Pont-Aven op. In 1891 vertrok Gauguin naar de tropen om te ontsnappen uit de Europese beschaving, en aan alles wat kunstmatig en conventioneel was.
Hij had hierbij het beeld van de edele wilden voor ogen (zoals beschreven door Jean-Jacques Rousseau) en wilde zich afzetten tegen de burgerlijke maatschappij. Wellicht heeft echter ook een rol gespeeld dat hij in Frankrijk als kunstenaar weinig erkenning kreeg.

Hij verbleef op Frans-Polynesië (eerst Tahiti en later de Marquesaseilanden), waarvandaan hij nog slechts éénmaal Frankrijk zou bezoeken.
Hij leefde hier samen met Paou'óura, bij wie hij een zoon Emile kreeg, geboren in 1899. Paul Gauguin stierf op 54-jarige leeftijd in 1903, ziek van syfilis en hartaanvallen. Hij ligt begraven op het kerkhof in Atuona, Hiva Oa, Marquesaseilanden.
De werken van Gauguin behoren tot het postimpressionisme.

Zijn werk loopt vooruit op het ongebruikelijke kleurgebruik van de fauvisten en de expressionisten. Sommigen menen dat het werk van Gauguin vooruit loopt op het symbolisme.
De kunst van de impressionisten bevredigde Gauguin niet, omdat hij vooral het onzichtbare wilde weergeven, de stemming en gevoelens achter het beeld. Naast olieverfschilderijen maakte Gauguin ook veel grafisch werk, zoals houtsneden, waarvan de wildheid, de directheid hem aansprak. Na zich eerst aangesloten te hebben bij de impressionisten, begon Gauguin tijdens zijn periode in Bretagne een eigen stijl te ontwikkelen.

Hij schilderde daar de vrouwen in klederdracht in een zeer verstilde en geconcentreerde stijl, die vooral de rust en de eenvoud van het boerenleven weer schijnt te geven. Zijn eigen stijl in die periode duidt Gauguin aan met het cloisonnisme, een woord dat is afgeleid van de middeleeuwse techniek van het emailleren, het cloissoné, waarbij de vlakjes emaille van elkaar gescheiden worden door metalen randjes, een techniek die nu nog veelvuldig in China wordt toegepast. Rond vrijwel alle figuren uit deze tijd, en ook meestal in de latere schilderijen, tot het eind van zijn leven, staan donkere randen geschilderd.
In de periode in Bretagne schildert Gauguin ook religieuze taferelen, onder andere het doek Het visioen na de preek of Jacob de engel uit 1888. Dit schilderij laat een combinatie zien van biddende Bretonse vrouwen met hun witte mutsen en Jacob die stevig door de engel wordt vastgegrepen, dit alles op een uitermate gedurfde knalrode achtergrond, met tussen de vrouwen en de engel een stevige boom, schuin over het doek.

Na zijn vertrek naar de tropen bereikt Gauguin de toppen van zijn kunstenaarschap, al blijkt hij ook een vechtersbaas en een amokmaker.
Het prachtige kleurgebruik, de indringende blikken van de Polynesische vrouwen, die gewillig voor hem poseerden, en de geheimzinnige titels van de schilderijen zijn voor de liefhebber van het werk van Gauguin een waar genoegen. De werken van Paul Gaugin zijn onder andere te zien in:

Musée d'Orsay (Parijs)

Metropolitan Museum of Art en Museum of Modern Art (New York)

Guggenheim museum

Nationale Galerie (Praag) in Praag

Bron(o.m.):Wikipedia

home